Reisverhaal van Pia

Ik ben gek op zeilen!

Het moet rond 1983 zijn geweest...

Voor de duidelijkheid: ik zit in een rolstoel. Ik ben gek op zeilen, vooral op de Lutgerdina.

Indrukwekkend met zijn gigantische zeilen. Iedereen op zijn plek wanneer we overstag gaan.

Met geweld over gaan.

Voor mij altijd spannend of we dan goed uitkomen, vooral als er kleine bootjes in de buurt varen. Droogliggen, voor 20 man boodschappen doen en koken, diepe gesprekken en mijn broek vuil van de olie. En het manoevreren in de havens.

Die week had de schipper gevraagd of ik nog een dag als vrijwilliger mee kon varen. De week eindigde op vrijdag en op zaterdag kwamen een groep verstandelijk beperkte mensen en mensen van de Lions-club een dag mee.

Het is lang geleden. Wat me bij is gebleven is de rolverdeling waar ik ongelofelijk om moest lachen. Ik was dus die dag vrijwilliger, maar, gezien mijn handicap, vonden de meevarenden van die dag dat ik verwend moest worden. Omdat er in een keer zo veel mensen aan boord waren wist ik ook niet meteen of mijn gesprekspartner van het moment tot de Lyons-club of de andere gasten hoorde..... We hebben een leuke dag gehad.